Het verslag van Marije Overwater van de "Schuimer" VC111.
 De Deltaweek begon op vrijdag 30 juni bij de Krammersluis, waar we starten met ongeveer 15 schepen, B&C gecombineerd. De start was een beetje chaotisch, er werd te vroeg gestart door een aantal boten en er bestond wat onduidelijkheid over wie dat precies waren.
Na de start een intensieve wedstrijd. Er was weinig wind, de kunst was om de wind te vinden. Het veld lag aardig dicht bij elkaar, er was veel onderlinge strijd.
Zaterdag start in Zierikzee, de start werd uitgesteld. Uiteindelijk alsnog gestart. Omdat er zo weinig wind was, viel er te winnen door goed rekening te houden met de stroom. De één deed dit iets beter dan de ander, tussen de finishtijd van de eerste en de laatste zat drie en half uur.
Zondag weer start in Zierikzee, weer weinig wind, warm en uitstel van de start. Uiteindelijk om half drie gestart, de zelfde baan als zaterdag, maar door andere omstandigheden een andere wedstrijd.
Maandag start door de brug bij Zierikzee, elke start werd uitgesteld omdat de schepen met weinig wind en tegen stroom erg veel moeite hadden om tegen de stroom in te zeilen. Later komt er wind en de stroom draait, dus de meeste boten kunnen finishen in de kreek bij St. Annaland.
Dinsdag is het begin van ‘de rest van de week’, er blijven nu nog zes boten over: Strandloper (VB lemsteraak), Markiezin van Veere (VB schokker), Nieuwe Maen (HB hoogaars), Platte Muyl (ZC zeeschouw), Tresoor (ZC zeeschouw) en de Schuimer (VC schokker).
 ’s Ochtends word in de haven al bekend dat de start twee uur wordt uitgesteld, maar de meeste platbodems gaan toch de haven uit, in verband met de warmte. We gaan richting Zeelandbrug, het is echt heel warm. De stroom gaat tegen staan, de wind wordt nul en iedereen gaat voor anker. Er wordt gezwommen en geslapen, en verzucht dat het de Middelandse Zee wel lijkt.
Dan komt er een rubberbootje vertellen dat de wedstrijd is ingekort. Wij liggen vrij dicht bij de boei en proberen dus nog maar is de finishen. Hoe we er zijn gekomen, geen flauw idee. Anderhalf uur na ons is de Strandloper nog gefinisht, ze hadden tegelijk met ons het anker opgehaald, maar moesten nog een boeitje ronden.
Woensdag wordt de start al in de haven 3 uur uitgesteld, iedereen kan even uitslapen, boodschappen doen en opruimen. Bij de start is er wind, echte wind, en we kunnen echt zeilen in plaats van drijven.
Donderdag was de gemiddelde leeftijd van de bemanning bij ons aan boord 17 jaar, mams moest naar een vergadering en paps had zijn enkel verzwikt en mocht zich er niet mee bemoeien, alleen adviseren. Dit ging best goed, we finishte als tweede en waren berekend derde. ’s Avonds biljarten, 10 over rood, schepen tegen elkaar. De Nieuwe Maen won.
Vrijdag, minder warm en echte wind. De scherpjachten starten op zee en wij starten, met z’n zessen, als enige vanaf de pier bij Colijnsplaat, met tegenstroom. Iedereen doet zijn best om uit te stroom te varen, onder de wal blijkt effectiever dan over de plaat.
Zaterdag, de laatste wedstrijd. Er is windkracht 3-4, er zwemmen bruinvissen om ons heen en we gaan zeker 30 keer overstag om onder de kant te blijven en de stroom mis te varen. Het is een beetje bewerkelijk, maar het werkt wel aardig, uiteindelijk toch ongeveer gelijk met de Nieuwe Maen bij de boei, terwijl zij de andere kant hadden gekozen.
 Deltaweek 2006:
Prachtig weer,
Heerlijk gezeild,
Goede opkomst,
Niet gereefd,
Geen zeilpak aangehad,
Geen lange broek aangehad,
Ontzettend warm.
Marije
. |
